Fukara Gönül


Gönül bir kez düşünce dara

Ne aş ister ne para

Konmak ister her dala

Kalınca bir başına

 

Gönül uslanmaz bir divane

Elden ne gelir sevince

Akıl başa kar değil

Yoldan çıkmış bir kere

 

Gönül yorulur birgün elbet

Coşar, coşar, coşar

Dalgalar misali koşar sonra

Dolup dolup taşar

 

Gönül sevdikçe küçülüyor

Ezilip büzülüyor, ufalanıyor

Yitiyor günbegün, senebesene

Ne yana dönse ağrıyor

 

Gönül düşünce bir kula

Can solgun bir papatya

Bekleyen yok limanda

Beklenen zaten çok uzakta

Sevmesin de ne yapsın fukara..

gülşahkeklik@gazetecin.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
31Ara

Araf

19Ara

Gönlün açlık denizi!

03Ara

Küçük Bir Çocuk!

03Ara
03Ara

Seni Sevmek